1-بسم الله و ... صد البته اول كلام الحمدلله و ميان آن الحمدلله و اخرآن الحمدلله...

2-رمزي است در اين تاكيد به الحمد لله گفتن در همه احوال و روزها كه تازه دارم مزه اش را مي فهمم. يك عالمه حرف داشتم درباره يك عالمه اتفاق قابل چاپ و غير قابل چاپ از مطالب عمومي مثل فاجعه دكتر كردان! و معرفي صادق محصولي تا مطالب خصوصي تر. درباره امير تفرشي و مظلوميت غير قالب انكارش و اين حقيقت كه دارد تاوان خيلي چيزها را از  خيلي قديم تر ها و به نمايندگي خيلي ها مي پردازد.

3-خدا عزت مدام بدهد و عاقبت خير به رفيق عزيز احسان سلكي. 3 سال پيش پرسيد چرا غرغر مي كني اما  نمي نويسي. گفتم فكر مي كنم غير قابل چاپ شده ام. حالا و پس از سه سال بيشتر از هميشه حس مي كنم غير قابل چاپ شده ام. آدم پير كه مي شود غرغرو ميگردد!

4-كتابي را همين امشب تمام كردم كه بخش قابل توجهي از ذهنم را مشغول داشته بود:In Their Time  كه به فارسي توسط نشر رسا با عنوان عصر افرينان ترجمه شده است. يك تاريخ جمع و جور و استثنائي مبتني بر واقع بيني ستودني از اقتصاد امريكا از 1900 تا 2000.بخوانيدش كه از دست مي رود.

5-در بخش 1970 تا 1980 اشاره شده به وقايعي كه بر فضاي كسب و كار امريكا در اين دهه تاثير جدي گذاشته است. يكي از وقايع مورد تاكيد كه به شدت از اطمينان جامعه به دولت و در نتيجه برندگي طرحهاي نجات اقتصادي امريكا كاسته بود،"گروگان گرفته شدن تعدادي از ديپلماتهاي امريكايي توسط مبارزان مسلمان" ذكر شده است.

6-ما چقدر مهميم؟اين سئوالي است كه نتوانسته ام جواب ان را بيابم.از يك طرف درك مي كند كه عصر قابل توجهي مثل دوران استعمار كهن از كشور كوچولويي مثل پرتغال شروع شده است كه يك دهم وسعت ايران را ندارد و از اين ديد راه اندازي يك جنبش همه جانبه جهاني از طرف ايران را بعيد نمي بينم و از ديگر سو از اغراق در داشته ها هراسانم.

7-اين امتحان دارد مثل غول نزديك مي شود و من كاري نكرده ام.اقايي كنيد و دعا!

8-دعا كنيد احوالمون خوب بشه/وضع جيباي دلمون توپ بشه! تنهايي...خوش؟